Over schaapjes en slapen

Laatst lag ik in bed en probeerde wanhopig in slaap te vallen, dus besloot ik dat te doen wat iedereen in dat geval altijd aanraadt namelijk schaapjes tellen. Maar zoals gewoonlijk dwaalden mijn gedachten al vlug af en begon ik me af te vragen wat schapen en slapen nou precies met elkaar te maken hebben, behalve het feit dat de woorden op elkaar lijken.

Ik bedoel, zou het bijvoorbeeld ook werken om koeien te gaan tellen, of giraffes of dinosauriërs? Waarom kozen ze voor schapen? Ik kan slaapverwekkendere dieren bedenken zoals luiaards, al springen die natuurlijk niet over hekken, maar goed hoe vaak zie je schapen over hekken springen, dan zijn paarden toch weer een veel beter idee.

Dus terwijl ik daar lag probeerde ik andere dieren over hekken te laten springen maar kwam uiteindelijk toch weer terug bij schapen. Ik denk dat ik iets heel erg fout doe want schaapjes tellen werpt veel te veel problemen op bij mij om bij in slaap te vallen. Want stel nou dat een schaap niet springt? Of dat de rij met schapen ophoudt, dan zouden schapen in een cirkel moeten lopen. Maar serieus als ik een schaap was zou ik echt niet inzien waarom ik in de rij moet blijven lopen of mezelf naar een hek moet toeslepen om daar -tegen mijn natuur in- overheen te springen. Dus toen besloot ik dat een soort draaischijf met hekken eromheen en een hekje erop het beste idee was om schapen daadwerkelijk over een hek te laten springen. Maar dat vond ik toch ook weer een beetje zielig voor die beestjes.

Ik besloot dat het beste wat ik nu kon gaan doen in ieder geval niet schaapjes tellen was dus toen besloot ik een slaapliedje voor mezelf te zingen in mijn hoofd. En raad eens wie er toen weer om het hoekje kwam kijken? Een van die vervelende schapen van daarnet. Waarom oh waarom gaat het liedje ' slaap kindje slaap, daarbuiten loopt een schaap, een schaap met witte voetjes, die drink zijn melk zo zoetjes, slaap kindje slaap, daarbuiten loopt een schaap' ik bedoel, wat heeft dat schaap er mee te maken? Zo slaapverwekkend zijn schapen toch ook weer niet?

En zo lag ik tot vijf uur 's ochtends in mijn bed na te denken over de relatie tussen schapen en slapen, maar helaas heb ik het niet kunnen vinden. En toen ik de schapen liet voor wat ze waren viel ik dan toch ein-de-lijk in schaap... Eeuh slaap.

Inspiratie of gewoonte?

Nu ik een tijdje niet meer zo regelmatig schrijf (lees, helemaal niet regelmatig) vind ik het steeds moeilijker om een stukje te schrijven. Vaak als ik tijd over heb open ik een heel mooi leeg bloggerdocument waar ik dan een tijdje naar staar. Te lang staren is vervelend want het wit begint pijn te doen aan je ogen, het schreeuwt om letters, het wil gevuld worden met interessante dingen die ergens over gaan, of desnoods dingen die nergens over gaan, als het maar niet een zielig en leeg document blijft dat wordt 'opgeslagen' of nog erger gewoon dicht wordt gegooid.

Maar helaas, negen van deze tien documenten worden vrij snel weer dichtgegooid en de andere wordt opgeslagen om na een tijdje alsnog in de digitale prullenbak te belanden. Ik snap er niets van. Voorheen schreef ik stukjes over een enkel object. Geen kleine stukjes, maar lange stukken. Nu ga ik ongeveer alle objecten in mijn kamer bij langs en met een beetje geluk weet ik er twee zinnen over te schrijven. Ik ben dus lichtelijk wanhopig geworden. Het bracht me tot de volgende vraag; ligt het aan het feit dat ik geen inspiratie heb, of omdat de routine er gewoon uit is?

Er zijn genoeg bloggers die zweren bij inspiratie, maar er zijn er ook bij die heilig geloven in routine. Ik dacht zelf altijd dat het lag aan een gebrek aan inspiratie, maar nu begin ik toch te twijfelen. Ik zie genoeg prachtige dingen om me heen waar ik ook best wat over kan schrijven, maar niet een heel stuk. En voorheen toen ik ongeveer drie blogjes per week schreef lukte het prima.

Ik ben wel heel erg benieuwd wat jullie denken, is het een gebrek aan inspiratie, of komt het gewoon door een gebrek aan routine dat stukjes schrijven steeds moeilijker wordt? Of is het een combinatie?

Wreck This Journal

Bijna drie jaar geleden kreeg ik van mijn ouders het boekje 'Wreck This Journal'. Ik wilde het heel graag hebben, dus ik was er erg blij mee toen ik het kreeg. Het boekje bevat allemaal opdrachten die bedoeld zijn om je creativiteit op het boek te uiten en het tegelijkertijd langzaam maar zeker te vernietigen.

Er is een bladzijde om in de fik te steken, één om op te kauwen, één om parfum op te spuiten, één tekeningen met je linkerhand te maken en ga zo maar door. Allemaal leuk en aardig, ik kan mijn creativiteit prima uiten, maar een boek expres vernietigen dat gaat eigenlijk toch wel tegen al mijn principes in. Zo vond ik de opdracht 'crack te spine' al heel erg confronterend. Ik lees zelf altijd mijn boeken erg voorzichtig en probeer de rug zo min mogelijk te beschadigen. En nu moest ik zomaar de rug 'cracken'. En niet per ongeluk maar expres!

Daarnaast vond ik eigenlijk dat mijn boekje op bladzijde drie al was verpest, want datgene wat een creatieve uiting moest voorstellen maakte het boek er niet veel mooier op. En als ik iets niet mooi vind wil ik graag opnieuw beginnen. Maar dat gaat niet (daarnaast is het uiteindelijk de bedoeling dat het boek lelijk wordt en kapot gaat). Het boek werd lelijker en lelijker en ziet er ondertussen uit als een gedrocht onder de boeken. Toch lukt het me niet om door te zetten en hem verder te vernietigen, het is een ten slotte een boek en ik een boekenliefhebber.

Als je dus ooit iemand die van boeken houdt heel erg wilt kwellen geef hem dan Wreck This Journal. Hij zal zichzelf tegenkomen, niet wetende dat hij eigenlijk zóveel om boeken gaf. Ooit kan ik me misschien over de psychologische barrière heenzetten en het boek totaal vernietigen. Tot die tijd bewaar ik hem zorgvuldig - met gebroken rug en al - in mijn boekenkast. 

ps. Heel erg bedankt voor alle felicitaties en leuke berichtjes op de vorige post!

100 smsjes

Ik heb sinds drie weken een nieuwe telefoon, een iPhone, met daarbij een abonnement. Hiervoor had ik altijd een mobieltje met een prepaidkaartje van de Kruidvat (zo een die het dan ook nog eens de helft van de tijd niet doet, of vast loopt zodat je hele mobiel moest slopen om het kaartje er uit te halen en dan weer in te stoppen, je mobieltje weer in elkaar zetten en dan hopen dat ie het doet) Een abonnement is dus luxe, 325 belminuten (alsof ik in een maand vijf uren met iemand ga bellen?!) en honderd smsjes. Met mijn Kruidvat prepaidkaartje deed ik zo ongeveer drie maanden, vaak langer, met mijn beltegoed en verstuurde ik per maand misschien twintig smsjes.

Honderd smsjes zijn er dus heeel erg veel, zo dacht ik. Met de nadruk op 'zo dacht ik' want dat bleek dus helemaal niet het geval. Ik smste er vrolijk op los, want ik zou de honderd smsjes toch nog lang niet bereiken, zou het? Dus smste ik over mijn Amerikaanse aankoopjes, over de schoolkrant en nog veel meer. Ik had honderd smsjes, dat krijg ik toch nooit op? Op je iPhone krijg je je smsjes als in een soort MSN-gesprek te zien. Dus ik dacht, eens tellen hoeveel ik had gesmst met één persoon. Negentien smsjes, en ik kon nog op 'laad meer' klikken. Negentien? Shit, ik had wel vijf van dat soort 'gesprekken' gehad.

Met enige zenuwen ging ik naar de website van T-mobile, die honderd smsjes konden toch nog niet op zijn? Toch? Nader onderzoek weest uit  dat ik geen smsjes meer over had, dertien vijftig over mijn bundel heb gesmst (hoe veel smsjes zijn dat wel niet? een miljoen?) en mijn nieuwe beltegoed pas 15 februari ingaat. Damn! Gelukkig heb ik nog wel 324 belminuten over, dus ik denk dat ik de komende tijd iedereen maar ga bellen in plaats van smsen. Haha.

Pippi Langkous

Ik moet toegeven dat ik er niet heel veel aan hoef te doen om op Pippi Langkous te lijken. Ik heb rood haar, in de zomer stik ik van de sproeten en als ik twee vlechten maak die ik met mijn handen omhoog houd mis ik alleen nog een aapje op mijn schouder om het plaatje compleet te maken. Als mensen dus 'Pippi Langkous' naar me roepen snap ik de gelijkenis.

Wat ik dan weer niet helemaal snap is dat zij denken dat Pippi Langkous een scheldwoord is, iets waar ik niet vrolijk van word. Maar dat is niet waar, want één ding moeten jullie allemaal toegeven, Pippi Langkous is ontzettend cool. En ik zal jullie vertellen waarom.

Ze heeft haar eigen huis.
En wat voor een huis?! Een prachtige villa in verschillende tinten met een grote tuin en een wit hekje en een naam; Vila Kakelbont. In de tuin staat een boom waar je in kunt klimmen en waar flesjes limonade uit komen. Dat wil toch iedereen?

Ze is ontzettend sterk.
Twee agenten in één keer optillen, en natuurlijk haar grote schimmel Witje, niets is te zwaar voor Pippi.

Ze heeft een hele originele naam.
Pippilotta Victualia Rolgordijna Kruizemuntina Efraïmsdochter Langkous. Het is misschien wat ongebruikelijk, maar cool is het wel!

Ze is iedereen te slim af.
De boeven, de agenten, de juffrouw, de moeder van Tommie en Annika, een bende zeerovers. Pippi is verschrikkelijk slim. (Al kan ze niet zo geweldig rekenen, want twee maal drie is niet vier en plus twee is al helemaal geen negen)

Ze staat op nummer 1 van 28 wereldvrouwen volgens Flow.
Haar karakter wordt er omschreven als 'lekker onaangepast en mondig' Eigenwijs is Pippi zeker, maar dat is maar goed ook, want anders had ze Taka-Tuka-land nooit kunnen ontdekken, toch?

Ik zou best Pippi Langkous willen zijn. Mijn spaghetti knippen met een schaar,  mijn vloer willen dweilen met twee borstels onder mijn voeten en hele theepartijtjes op stelten zetten door een gebaksgevecht te beginnen. Het enige waar ik een beetje mee zit is hoe ik mijn haar elke dag in twee rechtopstaande vlechten krijg. Haha.

Nee mensen, Pippi is geen scheldwoord, het is eerder een compliment!

Hebben jullie vroeger ook Pippi-films gezien?

Vreemde zoektermen

bron

Het is altijd leuk om te zien hoe mensen op je blog terecht komen. Soms komen bezoekers op je blog via een andere website, een blogroll of bloglovin'. Maar er komen ook mensen op mijn blog terecht door te zoeken naar iets. Ze vullen iets in op google bijvoorbeeld: 'havingaredhairday' en komen zo op mijn blog. De laatste paar weken heb ik de vreemdste en grappigste zoektermen opgeschreven om met jullie te delen.

Ik moet nog zoveel doen ga
Ik hoop niet dat ik zulke onduidelijke Nederlandse zinnen op mijn blog zet (al heb ik dat zojuist gedaan). Als dat zo is kan ik maar beter stoppen... Toch zijn er drie keer mensen op mijn blog gekomen door op deze term te zoeken.

Duits luistertoets onsterfelijkheid antwoorden
Helaas, die kun je niet vinden op mijn blog. Je kan hier wel vinden hoe vervelend ik Duits op het laatste uur vind, maar verder zijn hier geen onsterfelijkheidsantwoorden te vinden.

Kan ik op mijn 58ste nog lenig worden met pilates.
Ik heb geen idee, maar ik zou het gewoon proberen. Je bent nooit te oud om te leren toch? Daarnaast zit er in mijn yogaklas ook een oude mevrouw van minstens zestig die heel erg lenig is. (leniger dan ik, maar dat is niet zo heel moeilijk ;p)

Oude kat met wankele tred
Eeuhm... en waar heb je die kat precies voor nodig? Ik zie het al helemaal voor me: Te koop gevraagd oude kat met wankele tred. Haha.

Ik wil geen smartphone
Ik weiger een smartphone, en dat wil ik graag met mijn computer delen, dus zal ik google maar eens laten zoeken op meer gekken die hetzelfde denken. Diegene kwam waarschijnlijk op mijn 'fijne leven zonder smartphone' blogje terecht. Binnenkort ben ik trouwens niet meer zo anti-smartphone want dan bezit ik er zelf ook één. Ik voorzie een zware Wordfeudverslaving!

Red rood haar
Dat lijkt me nou weer een beetje overbodig, of red haar, of rood haar, niet 'red rood haar'...

Duits toets informele brief vertalen
Ik ben géén vertaalmachine, maar je mag best een Duitse informele brief naar me sturen, wie weet beantwoord ik hem wel.

De schattigste hond ter wereld
Die kun je hier natuurlijk wel vinden. Maxi ís de schattigste hond van de wereld!

Blokjesbeugel mislukt
Ik zie het al voor me, zo'n brugpieper die een blokjesbeugel heeft gekregen en denkt 'help, hij is mislukt'. Ik denk eerlijk gezegd dat er niet extreem veel kan mislukken aan je blokjesbeugel, hij kan je hooguit niet zo charmant staan. Maar ja, wie mooie tanden wil hebben moet daar wel iets voor over hebben.

Kunnen uw nagels vlugger groeien met valse nagels?
Ik ben ook geen beautyblog en het antwoord zul je hier niet vinden, dus ik heb géén idee waarom google dacht van wel.

Krijgen jullie ook veel bezoekers via zulke vreemde zoektermen?

Verfilmingen

-- dit stuk schreef ik ooit voor een wedstrijd --

Verfilmingen kunnen leuker zijn dan het originele boek (denk: 'Kleine huis op de prairie'. Dat waren boeken waar ik met moeite door heen kwam maar ik toch doorlas omdat het volgens mijn moeder 'zulke geweldige boeken' waren, maar de serie was eigenlijk veel en veel leuker.) of het kan je juist een tegenovergesteld effect hebben en heel erg tegenvallen. (denk: je vond het boek geweldig maar de film lijkt totaal niet op het boek en daarom vind je de film stiekem waardeloos)

Zelf vond ik altijd dat boeken niet hoort te verflimen. Het verpest niet alleen je fantasie maar ook nog eens het origineel zelf. Jij stelt je Becky Bloomwood uit de befaamde shopaholic serie waarschijnlijk totaal anders voor dan ik. Terwijl ze in jouw hoofd blond haar heeft en een beetje lijkt op Heidi Klum, zie ik haar voorme als een ietwat verlepte Madonna. Iedereen ziet iets anders als hij of zij iets leest en een verfilming kan dat alleen maar verpesten. Ten eerste voldoet het nooit voor 100% aan het beeld dat jij bij je het boek had. En ten tweede als je het boek nog een keer leest zie je alleen maar het voorgekauwde beeld van de film voor je. Nee ik moest er niets van hebben die verfilmingen...

Maar toen ik erachter kwam dat er ook goede verfilmingen bestonden ben ik eens gaan nadenken en kwam ik op het volgende uit: Het maakt uit of je eerst de film hebt gezien of het boek hebt gelezen. Wanneer je eerst het boek leest komen er vanzelf beelden in je hoofd en stel je de hoofdpersoon voor als een wat dikkige vrouw van middelbare leeftijd die je stiekem een beetje doet denken aan de aardige buurvrouw die altijd vriendelijk groet als jij naar je werk gaat. Als dit in de film dan een superslanke vrouw van middelbare leeftijd blijkt te zijn die zich aan alle kanten met botox heeft laten inspuiten om haar rimpels tegen te gaan klopt het niet meer, en vaak vind je de verfilming dan automatisch 'waardeloos' of 'slecht'. Heb je de film eerder gezien en lees je daarna het originele boek zie je bij Becky uit shopaholic een roodharige vrouw voor je met super hippe kleren omdat dat in de film ook zo was.

Maar de tijd heeft mij geleerd (of was het nu mijn moeder?) dat je tijdens de film gewoon niet moet denken aan het boek of het origineel maar dat je het gewoon als een losstaand iets moet zien. En sindsdien geniet ik van elke verfilming. Okee, bíjna elke verfliming... 

Goodmorning

Toen ik vanochtend wakker werd, begon mijn dag nogal slecht door de hooikoorts. Daarnaast wordt vandaag ook nog eens de elfstedentocht gereden door motors, en die moeten alle -ik weet niet hoeveel-  langs ons huis. Maar nadat ik mijn gebruikelijke Bloglovinrondje gedaan had, viel mijn oog op iets wat een glimlach op mijn gezicht toverde. Ik sta in de categorie 'General Lifestyle' bij de 'Up and Coming' blogs! Er staat dat ik elf followers heb, maar dat zijn er inmiddels al vijftien. =)

Ik vind het zo leuk om te zien dat er mensen zijn die mijn blog lezen, en dat het er steeds meer worden! Bedankt volgers, mijn dag is weer goed ;)

Veranderen

Eerst wilde ik nog graag opruimen, en nu mijn eigen kamer weer spik en span is wil ik graag mijn blog lay-out veranderen. Ik ben nooit echt honderd procent tevreden geweest over de huidige lay-out omdat de header eigenlijk te klein is en de achtergrond te groot. Ik heb dan ook een aantal plannen voor mijn plaatsje op het internet iets gezelliger en mooier te maken. En omdat ik nog maar een dummie ben,dacht ik misschien hebben jullie nog tips.

Dit is wat ik allemaal heb opgeschreven op mijn kladblok:

Grotere foto's
 Blogbreedte 1000 px (gehele blog) en 300 px (rechterzijbalk)

Extra pagina's toevoegen
   - about me
   - wishlist
   - blogroll
   - contact          - aparte e-mail?

Comments
- disqus
- intense debate
- andere optie?

Header
- foto
- width 648 px
- heigth 231 px

Achtergrond
- standaard blogger design?
- made by me (wit, clean achtig)

Vooral over de comments ben ik nog niet uit. Ik vind het vervelend dat ik niet kan reageren op reacties zoals dat bijvoorbeeld wel kan in Wordpress (waar ik helaas niet mee om kan gaan) Nu heb ik gelezen dat er twee plug ins zijn die wel redelijk werken. Disqus en Intense debate. Ik weet niet of een van jullie daar bekend mee is maar ik heb ook al vele nadelen gelezen.

Het liefste zou ik zo'n soort systeem hebben als op deze twee blogs (klik -- klik), maar hoe kom ik daar aan?

Ik ben dus druk bezig en heb grootse plannen. Binnenkort (ik ben bezig) kunnen jullie een hele vernieuwde site zien. Tot dan mogen jullie nog even genieten van de oude lay-out. :)