Onderzoek

Ik heb een onderzoek gedaan. Zomaar. Tijdens mijn baantje bij de HEMA. Ik heb een flink aantal proefpersonen, maar helaas heb ik niet zo heel veel tijd gehad om alles statistisch weer te geven, dus de uitslag van mijn onderzoek is niet honderd procent betrouwbaar. (maar wel bijna :D)

Mijn onderzoek gaat over tasjes. Van die plastic dingen waar we er per dag heel veel van meegeven aan de klanten. Het is zo dat mensen nogal vaak taart kopen bij de HEMA. Dozen en dozen vol met taart. Als caissière zijnde is het nooit echt een leuke klus om die dozen in een tas te doen want a) het kost veel tijd en die tijd moeten andere klanten weer wachten en b) klanten hebben belachelijk weinig vertrouwen in je.

En met weinig vertrouwen, bedoel ik héél erg weinig vertrouwen. Wij hebben vijf soorten tasjes bij de HEMA, iets wat je misschien nog nooit was opgevallen. We hebben oranje, rode, paarse, blauwe en wijntasjes. De tassen zijn niet helemaal oranje, of blauw, maar het logo van de HEMA is afgedrukt in die kleur. Oranje tasjes zijn de kleinste, en de blauwe de grootste. Als er een klant komt met twee taartdozen en vraagt om een tasje pak ik een paars tasje. Ik wéét als caissière dat dat past, want ik heb het nog maar honderdduizend keer eerder gedaan. Toch, elke keer weer zie ik die wantrouwende blikken en wordt de vraag 'weet je zeker dat het past?' gesteld. Of nog erger, ze zeggen 'ik doe het wel' terwijl ze het zelf eigenlijk niet kunnen en alle andere klanten ophouden.

Maar goed, terug naar mijn onderzoek over tasjes. Omdat ik taartdozen in tasjes pakken nooit zo'n hele leuke klus vind, hoop ik altijd dat klanten 'nee' zeggen als ik beleefd vraag of ze er ook een tasje om heen willen. Ook vraag ik wel eens 'gaat het zo mee?'. En wat blijkt, uit mijn zeer betrouwbare onderzoek? Als je vraagt of de klant er een tasje om heen wil, hoeft hij of zij minder snel een tasje dan wanneer je vraagt 'gaat het zo mee'. In ongeveer acht van de tien gevallen wil de klant een tasje wanneer je vraagt 'gaat het zo mee' terwijl de klant maar in zes of zeven van de tien gevallen een tas mee wil als je vraagt 'wilt u er een tasje omheen?'

De vraag is natuurlijk, waarom? Ik denk dat de klant misschien een beetje van mijn hoop opvangt als ik vraag of de taartdozen 'zo mee gaan'. Maar wat doet de klant wanneer hij zoiets bespeurt bij een caissière? Juist! Hij voelt gewoon aan zijn water dat het zijn taak is om het dit winkelmeisje moeilijk te maken. Net als wanneer hij bewust met zijn handen in de door mij pas opgevouwen stapeltjes kleding graait. Hij moet gewoon een tasje hebben, al is het maar om mijn vaardigheden van het taartdozen in tasjes pakken te testen waar hij o zo weinig vertrouwen in heeft. Dus als ik vraag 'gaat het zo mee?', schudt de klant zijn hoofd en zegt met een gemeen lachje 'Nee, doe mij maar zo'n tasje' *muhahah*

Ps. Niet alle klanten zijn zo hoor, dit zijn de zeldzaam gemene klanten ;)

De antwoorden deel 2

Jullie hebben mij een tijdje terug heel wat vragen gesteld. Dit is deel 2 van de antwoorden, binnenkort komt het laatste deel online :)

Als je alles kon worden, wat zou je dan voor baan willen hebben?

Zeer moeilijk. Vroeger wilde ik altijd dolfijnentrainer worden, in mijn 'dolfijnenmeisjesfase'. Maar nu... Hmmm. Ik denk dat ik het wel heel leuk zou vinden om zo'n eigen (boeken)winkeltje in mijn bezit te hebben met allemaal spulletjes die ik zelf heel mooi en leuk vind. Een zelf ingericht winkeltje. Dat lijkt me wel heel erg leuk om te doen. Of een eigen restaurantje/bakkerij ofzo met allemaal heerlijk geurende kruiden en etenswaren. (Hmmm, en dan op het Engelse platteland, in een leuk dorpje waar mensen dan speciaal heen gaan voor mijn winkeltje *droomt helemaal weg*)

Waar zou je nog eens naartoe willen (vakantie)?

Ik wil heel graag nog een keer naar Schotland/Ierland toe en naar een plek waar je het noorderlicht kunt zien (ik denk Zweden, want daar komt de Ikea vandaan, en Pippi Langkous, daar moet het wel goed zijn. Haha)  Verder wil ik heel graag nog een keer naar de plek waar de zee écht blauw is, zo mooi aqua/azuurblauw. Ik heb zo'n blauwe zee alleen nog maar op plaatjes gezien, en de zee hier is grijs/groenig en niet echt mooi om naar te kijken. 

Hoe ziet jouw ideale man/partner eruit en wat voor eigenschappen moet ie bezitten?

Hij moet lief en grappig zijn en een beetje slim (ik denk dat het heel moeilijk gaat worden om een relatie te krijgen met iemand die je de hele tijd alles moet gaan uitleggen) en als ie dan ook nog knap is, is dat natuurlijk mooi meegenomen.

Wat is je allergrootste droom (ook al is ie nog zo onrealistisch :) ?
Hier heb ik heel lang over na moeten denken, en toen kwam ik tot de conclusie dat ik niet echt een allergrootste droom heb. Wel allemaal kleine dingetjes, maar niet iets extreem groots. Overigens lijkt mij het heel fijn om te kunnen vliegen, en te kunnen zwemmen zonder je adem te hoeven inhouden. En dan urenlang door de oceaan zwemmen en allemaal vissen en dolfijnen tegen te komen. Ik ben erg gefascineerd door water en de onderwaterwereld. (stiekem ben ik gewoon de kleine zeemeermin die haar staart weer terug wil. Haha.)


Zou je later ooit overwegen om aan jezelf te laten "prutsen" ? 
Overwegen misschien, om vervolgens niet te doen. Veel mensen laten wat aan zichzelf prutsen omdat ze ontevreden zijn met hun lichaam, maar dat is vaak psychisch dus ik denk niet dat je dat oplost door iets chemisch in je lichaam te stoppen, of om er vet uit te halen. Daarnaast denk ik dat het gewoon niet gezond kán zijn om jezelf te laten inspuiten met botox, of je borsten te laten vergroten met (lekkende) implantaten... 


Waar zou je het liefste wonen?
Op een plek waar ik me thuisvoel, waar er groen is en waar veel zonlicht binnenkomt. Ik vind Nederland wel een fijn land, maar bijvoorbeeld Duitsland is ook prachtig en Engeland ook. Eigenlijk weet ik gewoon nog niet waar ik ga wonen. 

Gelukkig maar

iCarly, Big Time Rush, Zack en Cody, Shake it up, Victorious en ga zo maar door, ik kijk het allemaal en ik vind het nog leuk ook! Het zijn niet de meest geweldige series, maar je kunt heerlijk je verstand op nul zetten en lachen om de meest sneue grappen die eigenlijk niet eens écht grappig zijn. (Oké, sommige zijn toch wel briljant ;D)  Het is dus niet iets om trots op te zijn maar vorige week kwam ik tot de geweldige ontdekking dat ik niet eens de ergste of enige ben... Er zijn namelijk meer.

En dan heb ik het niet over 'meer' in de zin van kleine kinderen, maar over 'meer' in de zin van zeventien jaar en ouder. Zo zat ik vorige week in de bus op zo'n plaats waar vier mensen kunnen zitten. Ik zat naast een onbekende jongen, en het meisje dat ik wel kende zat naast de onbekende jongen zijn megagrote tas die nog het meeste weg had van een parachute. Ik weet niet helemaal precies meer hoe het ging, maar opeens hadden we een gesprek. En vraag me niet waarom, maar het ging over iCarly.

Ja mensen, ik zit naast een 21-jarige jongen in de bus en we praten over iCarly, Zack en Cody, Shake it up en ga zo maar door. Hij vertelde enthousiast hoe leuk hij het vond, en dat hij niet de enige was. Zijn vriendin ging er tot zijn grote spijt zelfs eerder voor haar bed uit. (ik verzin dit niet!)

Een paar haltes later stapte hij uit, en ik dacht: 'gelukkig maar, zo erg ben ik nog niet.(ik ga écht niet eerder mijn bed uit)' en de bus reed rustig verder...

Twaalf jaar en ouder

Ik ben inmiddels bijna achttien, en toch -vraag me niet waarom- voel ik me nog steeds aangesproken als ik dit logo zie. Als ik dit zie denk ik altijd 'help nu mag ik de film niet kijken' en 'zou de film niet te eng zijn', en dat terwijl ik de twaalf allang (5 jaar) voorbij ben! Ik voel me bedreigd door een klein zwart met wit pictogrammetje... best zielig als je er zo over nadenkt.

Ik heb het niet bij die voor zes/negen jaar en ouder, alleen bij twaalf, zestien (wat ik ook al geweest ben) en achttien jaar en ouder films. (maar over het algemeen kijk ik geen achttien jaar en ouder films want er zit óf teveel geweld in naar mijn smaak óf er staat ook een pictogram met vier voetjes bij) Misschien heeft het er wat mee te maken dat zes en negen elk uit één cijfer bestaat en de rest uit twee? Ik zou niet weten waar het anders aan moet liggen.

Het stomme is dat nu ik dit plaatje op mijn blog heb gezet het zelfs fout voelt om op mijn eigen blog te kijken, zo veel impact heeft die boosaardige twaalf op mij!

Herkenbaar, of ben ik de enige die bij het twaalfje blijft hangen?

Loophole

Loophole: a mistake in the way a law, contract, etc has been written which enables people to legally avoid doing something that the law, contract, etc had intended them to do.


Wat een prachtig Engels woord! Ik hoorde het ooit in een liedje van The Script (Rusty Halo) en vroeg me af wat het betekende. Ik zocht het op en tadaaa.

Volgens mij word je heel creatief van loopholes. Ik bedoel, er moeten ooit mensen hebben bedacht 'we hebben alles voor elkaar met die nationaliteiten, maar wat als er een kind wordt geboren in het vliegtuig, wat voor nationaliteit geven we dat kind dan?!' Als wet of contractopsteller moet je de mensen dus altijd een stap voor zijn. Altijd. Loopholes vind je als je out of the box denkt, buiten de regeltjes om, net als het jongetje in de strip.

Awesome!

Ken jij ook een mooi (Engels) woord?

Levensvragen en een paar uitvindingen

Levensvragen (die eigenlijk vrij weinig sense maken)

• Ben ik slecht in economie omdat ik het niet leuk vind, of vind ik het niet leuk omdat ik er slecht in ben?

• En om er maar op door te gaan, waarom heb je wel dyslexie en dyscalculie maar niet iets als 'dyseconomie'?(ik ben er namelijk het levende voorbeeld van).

• Als het donkere is krijg je grotere pupillen, als je bang bent kleinere. Wat gebeurt er dan met je pupillen als je bang bent in het donker?

• Bestaat er ook zo iets als een 'opgewekte stilte'?

• Zou die man van 'Pas op, geld lenen kost geld' niet ziek worden van zijn eigen stem die de hele dag op zowel tv als radio te horen is. En zou hij zelf ook een lening hebben?

• Waarom zijn er mannen mensen die wel met alle lezeressen van de Flair willen delen dat ze hun zwangere vrouw bedriegen, maar te laf zijn om het hun vrouw zelf te vertellen? 

bron

Handige uitvindingen

• Als nagels heel vies en bitter zouden smaken, zouden we nooit meer last hebben van duimzuigende kinderen en nagelbijters. (tenzij ze natuurlijk fan zijn van een bittere smaak)

• Een vliegend boek, net als in Simsalagrimm. Dan heb je namelijk gelijk iets te lezen onder het vliegen.

Dit zijn dus dingen die ik me afvraag + een paar hersenspinsels. Hebben jullie nog (nutteloze) levensvragen?

Het fijne leven zonder een smartphone.

Dagelijks zie ik ze. Overal om me heen. Jij ook, nog erger misschien ben jij wel één van hen. Ik heb het hier over de smartphoneverslaafden. Zelf heb ik geen smartphone, ik heb een al drie jaar hetzelfde mobieltje. Een rode Sony Ericsson, die behalve kan bellen en smsen ook nog de leuke (maar eigenlijk onnodige) functies heeft dat ik er foto's mee kan maken, spelletjes op kan spelen en muziek mee kan luisteren.

Als je geen smartphone hebt, hoor je er tegenwoordig bijna niet meer bij. Wat, geen internet op je mobiel? Hoe kun jij leven? En om maar eens een vooroordeel de wereld uit te helpen, zal ik jullie eens vertellen hoe fijn het is om smartphoneloos te zijn.

Kosten - Allereerst scheelt het natuurlijk heel erg in de kosten. Ik heb een prepaidkaart van Kruidvat en betaal 5 cent per sms. Je kunt 12 euro per keer opwaarderen (of meer, voor wie daar zin in heeft) en daar doe ik ongeveer drie maanden mee.

Verplichtingen - Alle verplichtingen die je hebt als smartphonehouder, daar heb ik lekker geen last van. Ik hoef niet elk klein dingetje te tweeten (ik ben nu hier en hier, en eet dit en dit #feest) Dat soort tweets beschouw ik meer als een soort 'oh, ik heb een smartphone, laat ik zorgen dat iedereen weet dat ik hier internet heb en in een chic restaurant een of andere duur onuitspreekbaar gerecht aan het eten ben'. Dagelijks zie ik heel erg veel van die tweets voorbij komen. Ik twitter alleen maar als ik op de computer zit, en ja dat is best vaak. Maar als ik een smartphone zou hebben zou dat zeg maar nog vele malen vaker zijn, want ik zou altijd en overal jullie kunnen vertellen hoe leuk, of hoe niet leuk iets is. (en geeft toe, daar zitten jullie ook niet op te wachten)

Geen excuus - Je hebt internet op je mobiel en als leuke extra (of was het andersom?) kun je er ook nog mee bellen, je bent dus eigenlijk nooit meer onbereikbaar. Klinkt misschien als een voordeel, maar is het soms ook niet. Want heb je dat ene belangrijke mailtje niet op tijd gelezen is het 'je hebt toch internet op je telefoon'. Nu kunnen jullie wel beweren dat als je écht onbereikbaar wilt zijn je je mobiel uit kunt zetten. Maar geef toe. Dat doe je niet. Als smartphonebezitter weet je wel beter.

Verslavend - Het is extreem verslavend. Zo zie ik vaak onder de saaie wiskunde- of welke andere les dan ook,  mensen naar elkaar twitteren, hyven en facebooken. En na de tijd maar zeuren dat ze 'niet voldoende uitleg' gekregen hebben. Juist ja. Dat dacht ik dus even niet. Als ze thuiskomen: eerst even alle social networks checken, voor ze ergens na toe gaan, tijdens de rit dat ze ergens naar toe gaan, als ze ergens aankomen en als ze weer weggaan. Eerst even checken of er niet iets 'belangrijks' gemist wordt.

Betweters - Smartphonebezitters weten ook altijd alles beter (en anders de autocorrect wel, check www.smartphowned.com) want ze hebben altijd toegang tot websites zoals wikipedia. Maar stel je voor, je bent een gesprek met iemand aan het houden over piano's. Toevallig weet jij heel veel van piano's af, en vertel je over leuke houtsoorten en pianostemmers blablabla. En dan komt zo'n akelig smartphonepersoon en zegt 'Ja, je hebt helemaal gelijk, maar hier op mijn telefoon staat het net iets beter uitgelegd, en wist je trouwens dat piano's al sinds dan en dan bestaan, en kijk er is ook nog een wikipediapagina over de viltstrook van een piano. Interessant zeg!' voor je het weet is het hele gesprek overgenomen door de smartphone, en heeft jou gesprekspartner daar alleen nog maar oog voor. Leuk...

Ik heb geen smartphone, maar dat betekent natuurlijk niet dat ik er niet één wil. Dus wil iemand me ervan overtuigen dat ik ongelijk heb, stuur me dan een iPhone of Blackberry toe, misschien zie ik alles dan opeens wel heel anders... ;)

Heb jij een smartphone?

foto's via weheartit 

Er was eens...

...een meisje met een blog. Het meisje schreef al bijna een zes maanden op haar blog, maar ze miste wat. Misschien had het wat met haar laptop te maken. Al bijna twee jaar gebruikte ze haar Asus eee pc. (al is die van haar een oudere versie, de 1000HA)  Zo af en toe mocht ze een blik werpen op de prachtige mooie (en grotere) computer van haar moeder. Dat wilde zij ook! Dus besloot ze hier wat aan te doen. Besluiten is één ding, maar iets tot werkelijkheid maken is een stuk moeilijker dan het lijkt. Gelukkig voor het meisje klopte er op een dag een (voor deze  keer goedaardige) vrouw aan met een Apple in zijn hand. Ze zei 'deze is voor jou' en vertrok toen zonder zich nog een keer om te draaien. Daar stond ik met een spiksplinternieuwe laptop in mijn hand, en ik kon mijn geluk niet op!

Bron

Ik hoop nog steeds dat een of ander bedrijf het verschrikkelijk nodig vind om mij te sponsoren en mij daar een prachtige laptop of iets anders leuks voor geeft.

Gelukkig voor mij is dagdromen nog steeds legaal!

They all look the same

Is het je wel eens opgevallen hoeveel leraren of collega's dezelfde kledingstijl hebben, ondanks het feit dat er geen dresscode is? Tijdens het brainstormen voor onze nieuwe schoolkrant kwam een van ons met een het geweldige idee een soort Exactitudes te maken van leraren.

Op de website van Exactitudes:

'Photographer Ari Versluis and profiler Ellie Uyttenbroek have worked together since October 1994. Inspired by a shared interest in the striking dress codes of various social groups, they have systematically documented numerous identities over the last 16 years. Rotterdam’s heterogeneous, multicultural street scene remains a major source of inspiration for Ari Versluis and Ellie Uyttenbroek, although since 1998 they have also worked in many cities abroad.

They call their series Exactitudes: a contraction of exact and attitude. By registering their subjects in an identical framework, with similar poses and a strictly observed dress code, Versluis and Uyttenbroek provide an almost scientific, anthropological record of people’s attempts to distinguish themselves from others by assuming a group identity. The apparent contradiction between individuality and uniformity is, however, taken to such extremes in their arresting objective-looking photographic viewpoint and stylistic analysis that the artistic aspect clearly dominates the purely documentary element.'


Exactitudes is dus een website waarop verschillende mensen in dezelfde houding tegen een witte muur worden geplaatst en vervolgens worden gefotografeerd. Daarna worden al deze foto's bij elkaar gevoegd, en zie je hoeveel mensen er eigenlijk dezelfde soort kledingstijl hebben.

Ik kan zo een stuk of zes leraren opnoemen die geregeld een T-shirt of een blouse aanhebben met daaroverheen een net jasje. (zie foto) Bij Exactitudes noemen ze deze 'brandies'. Ook kan ik heel wat  leraressen noemen die vaak een bloemetjesjurk aanhebben. Hoe meer ik om me heen kijk, hoe meer bevestiging ik krijg. Eigenlijk kleden die leraren zich helemaal niet zo origineel, maar allemaal (op hun eigen manier) hetzelfde.

De bovenste foto laat ook het type meisje zien waar onze school van overloopt, vooral de manier waarop de tas gedragen wordt. Ik vind de Exactitudes behalve leuk ook nog eens heel erg interessant. Zoals op de website ook gezegd wordt: het zegt wat over het verschil tussen uniformiteit (dragen wat de menigte draagt) en individualiteit.

Hier nog eentje, die ik zelf heel leuk vind. Iedereen kent wel het type oude man met een hoed in pak en met stropdas, en als je er geen kent heb je ze vast wel eens voorbij zien lopen.

Ik zou zeggen, google eens 'Exactitudes' en zie of je mensen kent die in een van de Exactitudes thuispast. Ik heb er in ieder geval al heel wat gevonden!

Beste...

Beste Wolken,

Ondanks het feit dat jullie er af en toe voor zorgen dat het land weer fijn nat wordt en er van alles kan groeien, denk ik toch echt dat het hoog tijd is dat jullie weer weggaan. Het is eind mei(!). Normaal gesproken is het dan lekker warm en is er geen wolkje te zien. Dus, zouden jullie zo langzamerhand niet eens vertrekken?

Groetjes Ariska

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Beste Zon, 

Het is nu alweer een tijdje geleden dat ik je heb gezien. Ik schrijf deze brief alleen om even te laten weten dat ik je mis, en dat je snel je gezicht weer eens mag laten zien!

Groetjes Ariska

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Beste Wind, 

Ik snap dat het leuk is om alle blaadjes van de bomen te blazen, maar is dat niet meer wat voor de herfst? Ik denk dat u het beste met de wolken mee kunt gaan of een tijdje vakantie kunt gaan houden, wat dacht u daarvan? 

Groetjes Ariska

ps. Kunt u uw nichtje Zomerbriesje deze kant op sturen?

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zo, en als de wind, de wolken en de zon naar mij luisteren hebben we binnen de kortste keren weer prachtig weer. Helaas weet ik niet hoe lang het gaat duren voor de brieven aankomen...

Sommige dingen....

... klinken gewoon echt belachelijk als je erover verteld, terwijl ze in het echt gewoon hartstikke leuk en cool zijn.

Neem nou bijvoorbeeld de televisieserie Doctor Who. Ik ben een hele grote fan van de serie. Als ik jullie zou vertellen waar het over gaat, gaan alle mensen die het niet kennen me heel hard uitlachen.


Ik ben verslaafd aan Doctor Who.
Doctor Who?
Ja, een televisieserie.
Waar gaat het dan over?
Over een 900 jaar oude alien die eruit ziet als een mens en  door tijd en ruimte reist in zijn (tijdreizende) ruimteschip wat er uit ziet als een soort blauwe telefooncel, en zo voorkomt dat het universum wordt geteisterd door het kwaad.
Jaja...

Zelfs ik, as being a Doctor Who fan, vind dit stom en ongeloofwaardig klinken.

Ook met de Cherub boeken waar ik een groot fan van ben gaat het zo.

Waar gaat het boek dan over?
Over kinderen die in dienst zijn als undercover geheim agenten voor Cherub.
Juist ja...

Er zijn nog talloze voorbeelden waar het net zo gaat. (misschien kennen jullie er ook nog wel een paar.)

Misschien vragen jullie je nu af wat voor punt ik hier probeer te maken. Nou, sommige dingen moet je gewoon zien en niet vertellen. Dus, ga als de wiedeweerga Doctor Who kijken en Cherub boeken lezen, dan spreek ik jullie later wel weer.

Nieuwsbrieven

Ik geef te veel geld uit, maar dit wisten jullie al. Om dit tegen te gaan besloot ik me af te melden van de honderd(en)een nieuwsbrieven waarop ik geabonneerd was(!). Zo was ik lid van de nieuwsbrief van plus magazine, een blad voor oude, richting bejaarde mensen. (ooit een keer aan een fotowedstrijd meegedaan geloof ik) Ik was lid van de Greetz nieuwsbrief, van een of andere fietsenwinkel nieuwsbrief, shopVIP, chicklit, AD, fashionscene, Jane Norman, V&D, Bijenkorf, Etos, Kruidvat, honderden schoenenwinkels (terwijl ik toch nooit online schoenen bestel) en ga zo maar door.

Dapper heb ik me elke dag afgemeld van elke nieuwsbrief die ik binnenkreeg. Op een paar na, die toch maar één keer in de maand een fatsoenlijke nieuwsbrief sturen zonder een aanlokkelijke aanbieding erin, heb ik me van alle nieuwsbrieven afgemeld. Allemaal. Behalve... de Scapino. Niet omdat ik vind dat Scapino zo'n fijn uitgebreid assortiment heeft, een mooie nieuwsbrief of leuke aanbiedingen. Nee, gewoon omdat het technisch gezien onmogelijk is.

Al eerder had ik problemen met de Scapino nieuwsbrief toen ik er elke keer twee kreeg. Ik heb me toen meedere malen geprobeerd af te melden maar ik bleef die stomme nieuwsbrief maar ontvangen. Uiteindelijk, toen ik me tien keer achter elkaar had afgemeld, kreeg ik er gelukkig nog maar één.

Maar het kwaad is geschiedt en de Scapino heeft wat nieuws bedacht om te zorgen dat je nooit meer van hun nieuwsbrief afkomt. Wat hebben ze gedaan? Nou, heel simpel. Ze hebben gewoon het knopje 'hier afmelden' wat je onder elke nieuwsbrief kunt vinden, verwijderd. Weg; gewoon weg. Verwijderd, foetsie, gone! Eerst dacht ik nog dat het aan mij lag, maar ook Kim (heel betrouwbaar) kon het knopje 'afmelden' niet vinden.

Op de website van Scapino (die er trouwens zeven minuten over deed om te laden) vond ik uiteindelijk een link waar ik kon aangeven dat je de nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen.

Hopelijk ben ik vanaf nu verlost van deze hardnekkige nieuwsbrief. Ik weet in ieder geval zeker dat ik me er nooit, maar dan ook nooit meer voor aanmeld!

Why?

Waarom is het 's avonds altijd te vroeg om naar bed te gaan, en 's ochtends te vroeg om op te staan?

Homemade III & IV

de van-alles-en-nog-wat-restjes-opmaak-taart

Ook de vorige twee zondagen heb ik niet stilgezeten en weer eens lekker gekookt voor mijn huisgenoten. Deze keer stonden er op het menu: een prei-(dat moest op)-ei-tacokruiden-wrap-gehakt-slagroom-tomaat-mais-kaas-taart uit de oven. Die echt veel lekkerder was dan dat ie klinkt (ik heb nu al door dat ik gek ben op ovengerechten, dan heb je tussendoor namelijk ook nog tijd om ander dingen te doen) En de andere zondag stond er een witlof ovenschotel op het menu met champignons, ui en tijm wat na een tijdje echt heerlijk begon te ruiken. In januari alleen heb ik dus al vier nieuwe gerechten leren koken, en eigenlijk is koken gewoon hartstikke leuk! (misschien heb ik wel een nieuwe hobby gevonden)

De witlof ovenschotel