Net als in de VT wonen.

in de VT wonen

I can't believe it! Altijd zit ik te kwijlen bij die prachtige kamers en huizen in de VT wonen. Ik zie het ook al helemaal voor me als ik uit huis ga. Ik wil veel wit, rustige kleuren, het moet mooi ruim zijn, ik wil een schommel, een boekenkast met laddertje, een eigen badkamer met mijn eigen wastafel en en..... nog veel meer wat nooit of te nimmer in een studentenkamer(tje) gaat passen. Daar heb je op zn minst een studentenpaleis voor nodig, en helaas voor mij bestaan die niet. (misschien tijd om er een uit te vinden?) Maar om terug te komen op het VT wonen verhaal, ik heb een kastje van VT wonen in mijn kamer staan! Op miraculeuze wijze stond er vorige week opeens een kastje (of in ieder geval onderdelen daarvan) in onze gang. Toen mijn moeder had aangewezen hoe deze onderdelen het tijdschriftenrek/kastje zouden vormen werd ik er gelijk verliefd op. Natuurlijk zag ik hem gelijk al op mijn kamer staan, achter mijn bed, dat bestaat uit een lattenbodem en een matras. En ook dit is op miraculeuze wijze gebeurd, want vanmiddag stond hij opeens in mijn kamer. Ik had al tijden bladen bewaard die ik mooi vond, of waar mooie plaatjes in stonden, en nu kan ik ze nog lekker showen ook. Het enige is dat ik moet hopen dat het rek niet midden in de nacht besluit om boven op mij te vallen, maar dat risico moet ik dan maar nemen... Of niet?

In mijn eigen kamer!

Light!

And then there was..... LIGHT!

Per toeval kwam ik de 'bulb'instelling op mijn camera tegen. Deze instelling zorgt er voor dat je zolang je het knopje ingedrukt houd de sluiter open blijft. Ik heb de hulp van mijn zusje  en een fietslichtje maar even ingeroepen om te experimenteren met deze functie. We kwamen er al snel achter dat, omdat je in de lucht schrijft/ tekent, je niet precies weet waar je ongeveer bent dus vaak over iets wat je al eerder hebt getekend/geschreven heen gaat. Ook moet je in spiegelbeeld tekenen/schrijven. En daarnaast moet je ook ongeveer weten hoe groot het vlak is waarin je kunt schrijven/ tekenen met het lichtje. Al met al hangt het resultaat dus grotendeels van toeval af, toch zijn er wel een paar leuke foto's uitgerold. Dus hier een paar foto's van het resultaat. 

Smile! (als je je hand voor het lichtje houd als je hem
verplaatst hoef je niet per se aan elkaar vast te schrijven/tekenen)

zo ziet het er uit als je het licht aan laat.
(mijn zusje is hier haar naam aan het schrijven, rarara hoe heet ze?)

Hartje

Mijn poging tot het schrijven van '<3 Maxi'... 

Oeps, verkeerde S

Zo is ie goed :)

Mijn moeder waagt ook een poging.

Ik en mijn zusje (en later zelfs mijn ouders) hebben heel veel lol gehad met het fotograferen, zeker een aanrader om een keer te proberen!

Hemameisje

It's true, ik zal het niet ontkennen, ik ben een Hemameisje. Sinds de zomervakantie van vorig jaar werk ik bij de Hema. Wat mij betreft het beste wat me destijds kon overkomen. Ik zocht een baantje, ik had een sollicitatieformulier gevraagd, ingevuld en teruggebracht. Niet dat ze toen mensen zochten, maar kennelijk was mijn cv (die ik er voor de zekerheid maar bij had gestopt) toch overtuigend genoeg, en werd ik aangenomen. Sindsdien werk ik nog steeds met veel plezier bij de Hema. Ik vind het heerlijk om te doen, vooral omdat je vanalles doet. Het is niet de hele dag kassadraaien of de hele dag vakkenvullen. Je draait een uurtje kassa, spiegelt de boel, helpt weer bij de kassa, helpt klanten, tafeltjes schoonmaken bij het foodgedeelte, als er vracht is deze bijvullen, etiketten aanvragen, de winkel een beetje opruimen en ga zo maar door. En dat is het fijne, geen dag is hetzelfde. Ik moet toegeven dat het niet bijster veel verdient, maar ik vind het zo leuk (en vooral gezellig) dat dat eigenlijk niet zo heel veel uitmaakt. Ik ga liever met plezier naar mijn werk terwijl het niet super goed verdient dan dat ik altijd tegen mijn werk opzie en het dubbele verdien. Dat is het gewoon niet waard. Helaas werd mijn heerlijke vrije weekend waar ik het twee posts geleden over had wel verstoord toen ik werd gebeld of ik wilde werken. Gelukkig hoefde ik alleen maar de ochtend en mocht ik werken tussen alle nieuwe lentespulletjes waar ik er toen zelf ook maar gelijk een paar van heb meegenomen. Dat is het enige nadeel van een baantje bij de Hema, of een andere winkel. Ik zie altijd zo veel leuk spul dat ik een groot deel van mijn loon er gelijk weer uitgeef...

Love

Het is Valentijn. Eerlijk gezegd zegt en doet het me weinig. Ik vind Valentijn een beetje te commercieel, wat natuurlijk zou kunnen liggen aan het feit nog nooit iets heb gekregen, maar ik denk dat ik het zelfs als ik iets had gekregen nog een beetje te commercieel zou vinden.(of misschien ook wel niet....) Maar goed, dat is niet waarom ik deze post schrijf. Ik schrijf deze post omdat er genoeg dingen in mijn leven zijn waar ik heel blij mee ben, en wat ik 'liefheb'. Daarom hier een long shortlist met dingen waar ik van hou.

Terwijl ik dit schrijf vind ik de zin hierboven lijken op 'a few of my favourite  things', wat in de Nederlandse versie 'de dingen waar ik zoveel van hou' is. Het mooiste in natuurlijk het origineel gezongen door Julie Andrews.

Ik hou van fotograferen, maar dat was te verwachten, ook hou ik van schrijven.

Ik hou ervan om af en toe eens lekker te  prutsen met make-up.

Ik hou van musicals, muziek, mooie stemmen, zingen. ( na een musical wil ik altijd spontaan musicalster worden, dansen, zingen en acteren, maar dan wel in één keer goed natuurlijk, zonder teveel trainen, en ik heb opeens een supermooie zangstem en een goede conditite.)

Ik hou van Maxi, omdat ze altijd zo blij op me af komt huppelen als ik thuiskom.

Ik hou van warme chocolademelk als het buiten koud is.

Ik hou van mijn warme bed, het liefst in combinatie met een goed boek en een hete kop thee.

Ik hou van goede, en mooie reclames, en ja deze bestaan.

Ik hou van woonbladen, omdat je er altijd zoveel inspiratie uit opdoet.

En ik  hou van inspiratie (opdoen) gewoon omdat het heerlijk is.

Ik hou van nostalgische dingen (dit kettinkje heb ik al ik weet niet hoe lang)

Ik hou van een lege agenda, of een nieuw leeg notitieboekje (misschien de reden waarom ik er zoveel heb, met allemaal drie blz'des volgeschreven, waarna ik opnieuw wil beginnen, wat natuurlijk niet kan in één en hetzelfde boekje)

Ik hou van apparaten die ik begrijp (het type voor dummies op een manier dat welk knopje je je ook indrukt het apparaat het toch goed doet.)

Ik hou van polaroids, of ten minste dat denk ik. Ik vind ze er atlijd zo leuk uit zien! (iemand nog een polaroid cam in de aanbieding?)

Ik hou van het mooie zelfgeknutselde schilderij wat ik van mijn vriendinnen heb gekregen (al staat er een hele lelijke foto van mezelf met zo'n verpleegstersachtig kapje op en een net iets te big smile, maar goed)

Ik hou van rijen en rijen met boeken, en zo'n coole kast met zo'n laddertje.

Ik hou van lachen, glimlachen, de slappe lach hebben, noem maar op.

Ik hou van schommelen, als het lukt wil ik later een schommel in mijn huis, dat lijkt me zo leuk! Het gevoel van gewichtloos door de lucht zweven, de wereld aan je voorbij (*oeps theekopje*)  zien gaan... Just love it!

En ja, zoals je ziet er zijn genoeg dingen waar ik van hou, ook als het geen Valentijn is. Het schrijven van een blogpost zoals deze schenkt trouwens ook nog een soort voldaan en gelukkig gevoel. Een 'ik hou echt van heel veel dingen gevoel'. (en daar heb je niet eens zoiets als Valentijn voor nodig...)

Note to myself: When the dog bites, when the bee stings, when i'm feeling sad. I simply remember my favourite things and then I don't feel so bad!

Weekend.

Weeeekend! En voor mij is dit weekend extra weekenderig want ik hoef niets. Niet te werken, ik heb geen toetsweek volgende week, gewoon een keer lekker weekend (dat mocht zo onderhand ook wel weer eens.) Ondertussen is mijn Konichito kettinkje waar ik een tijdje geleden over schreef al lang en breed binnen, zoals te zien is op de foto. Ik draag hem tot nu toe elke dag zodat ik toch altijd een klein fototoestel bij me heb, wat helaas geen echte foto's kan maken ook al maak ik wel de hele tijd dat soort bewegingen en geluiden. (*strike a pose* *klikklik*)
Ik ga nu heerlijk genieten van mijn vrije namiddag om er morgen eens lekker op uit te trekken met mijn fototoestel, want die is de laatste tijd ook een beetje verwaarloosd shame on me.


Prettig weekend!

Inspiratie

Goh, dit begint weer de kant op te gaan van mijn oude weblog. Heel lang niets posten en dan met een 'sorry-dat-ik-zo-lang-niet-heb-gepost-post' beginnen. Het probleem wat mij in de weg zit is school. Dan weer een toets hier, dan weer een betoog daar en ondertussen zetten ze je thuis ook nog eens aan het werk. Gisteren wilde ik graag HDR foto's op mijn blog posten maar toen werkte blogger niet leuk mee :(. Ik doe mijn best om zo snel mogelijk weer te posten! And that's a promise. Omdat ik dus nu niet met een eigengemaakte foto kan komen,  heb ik mijn bestanden en al mijn 'inspiratie'mapjes eens doorgespit en vond toen dit plaatje van een jongetje verkleed als narwal. (ik vind narwals echt onwijs coole beesten, een soort dolfijnenversie van een eenhoorn, met als enige verschil dat narwals wél echt bestaan en eenhoorns niet.)

Have a nice day! Dan stort ik mij nu maar weer eens op mijn huiswerk.

Sunset

De afgelopen dagen waren druk druk druk! Behalve dat ik de schoolkrant moest helpen vullen, opmaken en dat soort dingen, had ik natuurlijk ook nog huiswerk en was ik ziek. Veel tijd om foto's te maken heb ik dus niet gehad helaas. Daarom heb ik hier een paar oudjes die ik vorig jaar heb gemaakt in de zomer. (toen het wél mooi en lekker weer was!) Ze zijn nog gemaakt met mijn 'oude' camera.