zondag 23 oktober 2011

Kiezen of mailen!

Mailtjes en brieven schrijven vind ik verschrikkelijk. Je moet voortdurend kiezen. En toevallig ben ik niet zo goed in kiezen. Het begint al bij de aanhef. Zeg ik 'Hoi', 'Hallo', 'Hi', 'Hey', 'Goedendag', 'Beste...', 'Lieve....', 'Geachte....' en ga zo maar door. Voor serieuze brieven is het meestal wel duidelijk wat je gaat gebruiken, maar zodra het minder formeel wordt, wordt het ingewikkelder. Want is het te formeel om 'Hallo' te zeggen, dan toch maar 'Hoi'. Of is 'Hallo' eigenlijk al te informeel? En als je dan eindelijk hebt besloten wat je openingswoord is, moet je nog beslissen of je 'Hallo meneer Huppeldepup' zegt, 'Hallo Piet Huppeldepup', 'Hallo Piet' of gewoon een simpel en clean 'Hallo,'


Meestal ga ik voor het laatste. Vervolgens komt het tragische middelstuk. Moet ik nu wel of niet 'u' zeggen, komt die ene zin niet verkeerd over? Staan er geen spelfouten in? Kan dit echt wel? Is het niet te formeel? Help, wat moet ik nu? En na vele versies heb je uiteindelijk hét ultieme mailtje samengesteld (hoop je). Maar dan ben je er nog niet want je moet er ook nog een einde aan breien. Aangezien het einde het laatste is wat iemand leest, en waarschijnlijk het meest in gedachte blijft, is dit zeker niet een onbelangrijk stuk.

Maar wat is nu een passend einde of een geschikte groet? Groetjes komt altijd zo kinderlijk over vind ik, met dat 'jes' erachter. 'Groet' is wel heel kortaf, ''groeten' vind ik gewoon niet zo mooi. 'Tot ziens', 'Vaarwel', 'M.v.g', of gewoon 'Ariska', Ik weet het niet. 

Na het schrijven van een mailtje kan ik er nog tijden naar kijken, is het wel goed, durf ik op de verzendknop te drukken? Als ik dan toch eindelijk de moed heb gevonden om het mailtje te versturen, gaat er een golf van opluchting door me heen. Klaar. Finished. Done. Om vervolgens te bedenken dat ik toch liever 'Groetjes' had gezegd in plaats van 'Groet'. Aaarg.

Ps. Ik ben zo ontzettend blij dat je tijdens het praten niet genoeg tijd krijgt om over zulk soort dingen na te denken (ik neem die tijd in ieder geval niet). Ik zou echt gek worden. Zal ik nu 'Hallo' zeggen of 'Hoi pippeloi'. Of misschien toch....


17 opmerkingen:

  1. Haha, ik doe bij docenten meestal 'Hallo', bij formele doe ik 'Beste meneer/mevrouw Blabla' en bij vrienden gewoon 'Hoi'.
    Bij vrienden eindig ik met 'xxx', bij formeel met 'Met vriendelijke groet' en bij niet formeel, maar ook geen vrienden met 'groetjes'.
    Maar met dat laatste ben ik ook niet heel erg tevreden, maar ik vind 'liefs' dan weer te vriendschappelijk of te warm ofzo. Ik weet het niet. Dus daarom doe ik maar groetjes :P

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik houd het simpel: Beste .., goedenochtend/avond/middag of niets. En eindigen met Met vriendelijke groet of alleen mijn naam.

    Moeilijk doen is alleen maar energieverspilling! Bovendien maakt het veel mensen niet eens uit met wat je begint of eindigt. Of kijk jij daar als eerste naar en als het je niet aanstaat reageer je maar niet? :P

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Renze

    Ik weet dat het energieverspilling is, dat is juist het frustrerende eraan!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha, herkenbaar! Ik vind het ook altijd zo erg als ik een vrij formele mail heb gestuurd, met "beste blabla" en "met vriendelijke groet" en dan krijg een mailtje terug met: "Hoi Nicole!" Al die moeite voor niks!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Altijd zo leuk om leraren mailtjes te sturen! Ik zet er meestal boven 'hallo,' of 'mevrouw (of meneer natuurlijk)' en dan gewoon mijn naam eronder.

    @Nicole Dat is herkenbaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik begin bijna ltijd met hallo, maar bij vrienden ook wel eens met hoi. En ik eindig volgens mij altijd met groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @Nicole

    Jaa, heel herkenbaar. Doe je zo je best, haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. hahahaha zoo herkenbaar! Verschrikkelijk! Leuk geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het ligt natuurlijk aan wie je de mail schrijft. Als het zakelijk is altijd beleefd blijven. Zo niet? Be yourself! Niet twijfelen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het ironische is dat ik ditzelfde enkel heb bij relatief onbelangrijke mailtjes. Wanneer er iets op het spel staat, typ ik het eerste wat in me opkomt en verstuur ik dat ook. Hoe dat komt, weet ik eigenlijk niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. hihihihi leuk geschreven zeg en heel herkenbaar! Ik heb dit ook bij mailtjes, dan typ ik iets en verander het daarna maar weer in iets anders... pff *zucht*

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Een formele brief naar een instantie of bedrijf begin ik áltijd met 'Geachte heer/mevrouw' (wanneer ik niet weet of een meneer of mevrouw de brief zal lezen. Wee ik dat wel, dan zeg ik bijv. 'Geachte heer' en als ik de achternaam ook nog weet, doe ik die er ook nog achter. Die brief/mail eindig ik áltijd met 'Met vriendelijke groet, (één witregel) mijnnaam'.
    Mailtjes/brieven naar docenten of collega's begin ik altijd met 'Beste ...' en eindig ik vaak ook gewoon met 'met vriendelijke groet'. Naar vriendinnen of mijn vriendje begin ik altijd met 'lieve....' en eindig ik vaak met 'met veel liefs..'
    Vind het altijd niet zo moeilijk als je gewoon standaardzinnetjes hebt. En bedrijf A weet toch niet dat je dezelfde zinnen gebruikt als in een mailtje naar bedrijf B?:)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik sluit eigenlijk standaard met ' met vriendelijke groet'. Tenzij het vrienden zijn, dan is het vaak liefs, of gewoon geen slot haha! Maar ik weet precies wat je bedoeld, ik heb er ook een gloeiende hekel aan!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oh zo blij dat ik daar geen last van heb. En mensen die ouder zijn dan mij spreek ik standaard aan met "U" als ze willen "tutoyeren" dan hoor ik dat vanzelf. Overigens spreek ik onbekenden altijd aan met u ook al weet ik dat ze 10 jaar jonger zijn. In zakelijke mails blijf ik altijd netjes, kort en zakelijk dus. Stuur ik iets via mijn hotmail naar vrienden of familie gaat er een standaard Hey of Hoi uit :)

    BeantwoordenVerwijderen